വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗം കുടെയൊക്കെ നിങ്ങൾക്കുണ്ടാ യിരിക്കും പക്ഷേ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ കാര്യകാരണം അറിഞ്ഞി അതിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാവൂ. എൻ്റെ അനുഭവത്തിലുള്ള കാര്യമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത് ആരെങ്കിലും പെട്ടെന്നങ്ങ പാടിക്കയറി ഒരു സിദ്ധി കാണിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലാം അനു സഹിച്ച് നിഗ്രഹിച്ച് അങ്ങയച്ചാൽ ഒന്നും വരാനുമില്ല. അവി ടെ ഒന്നും സംഭവിക്കാനും പോകുന്നില്ല സിദ്ധി, കൺകെട്ട്, അനുഗ്രഹം എന്നിങ്ങനെ ആളുകളുടെ കൈയിൽ കുറെ കെട്ട വേലകളുണ്ട്. ആ കെട്ട വേലകൊണ്ട് അനുഗ്രഹിച്ചു വിട്ടാൽ വീടിൻറെ ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെടുകയേയുള്ളൂ. മാത്രമല്ല, സന്നാ നങ്ങൾ വളർന്നുവരുമ്പോൾ അത് തികച്ചും ചിത്തത്തരത്തി ലേക്ക് വളർന്നുവരും.

എന്താണ് ഇന്നു നമ്മുടെ ആവശ്യം നമ്മൾ ഇന്ന്, ഈ നിമിഷംവരയും ചെയ്തുവന്ന ഒരു കർമണ്ട് ആ കർമത്തി ആ ശുദ്ധിയുണ്ട്. ഒരു സത്യമുണ്ട്. എല്ലാ വകയുമുണ്ട്. ഇതി നെ ഒന്നറിഞ്ഞിട്ടു ചെയ്യുക. അല്ലാതെ ആരെങ്കിലും പറയു അതുകേട്ട് അങ്ങനെയങ്ങു വിശ്വസിച്ചു പോകരുത് അനു ശരിയല്ല. നമുക്കിതു ചെയ്തെടുക്കാനുള്ള അറിവും പരിചയ വും രോവമായിട്ടു തരുന്നതാണ് ദൈവമായിട്ടു തരുന്നതി നേ നമ്മൾ കളയരുത്. ദൈവം തരുന്നത് എന്തായാലും നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ഉതകുന്നതാണ്.

നിങ്ങൾ ആരായിരുന്നാലും ഒരു വിശ്വാസത്തിൻ്റെ അടി സ്ഥാനത്തിൽ ജീവിച്ചു വന്നവരാണ്. പ്രത്യേകിച്ചൊരു മന ത്തെയോ, ജാതിയേയോ പറ്റി അല്ല പറയുന്നത്. ആ വിശ്വാ സം ഏതോ വഴിക്കു തെറ്റിയപ്പോൾ മതസിദ്ധാന്തങ്ങളുമൊ ക്കെ വന്ന്, അതു പിന്നെ തെറ്റിച്ചും പറഞ്ഞും കേൾപ്പിച്ചും അങ്ങനെ ആ സിദ്ധാന്തത്തിൻ്റെ കർമഗതിയും അറിയാൻ വയ്യാ തെ വന്നു അങ്ങനെയൊക്കെ പഴകിപ്പോയ ഒരു കർമത്തി ന്റെ ബാക്കിയാണു നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും അത് ഉടനെയങ്ങു ശരിയാകും എന്നു ആരും ധരിക്കരുത്. ചിലയാളുകളുടെ കഷ്ട‌പ്പാടുകൾ, കഷ്‌ടപ്പെടാനുള്ള അവരുടെ സന്നദ്ധതയനു സരിച്ച് അതിന്റെ അളവ് കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നിട്ട് പെട്ടെ അങ്ങു കുറയും. പിന്നെ വലിയ എന്തെങ്കിലും നാശം വരേണ്ടിടത്ത് ഒരു വിരലൊന്നു മുറിഞ്ഞു എന്നു വരും അത് വലിയ കാര്യമായിട്ടൊന്നും കണക്കാക്കാനില്ല. ഉദാഹരണമായി, ഒരു വലിയ ജ്വരം വരേണ്ട സ്ഥാനത്ത് ഒരു നാലുദിവസം കിടന്നു പോകുന്ന ഒരു പനിയും ചുരയും വരും: അപ്പോൾ കുഴപ്പ മൊക്കെ വന്നു. ഞാനങ്ങു വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു. ഇതൊന്നുമല്ല പറയേണ്ടത്. ഇതൊക്കെ വരേണ്ടതു തന്നെ അത് അതിൻ്റെ വഴിയേ അങ്ങു പോവുകയും ചെയ്യും.

നമ്മുടെ വിഷയം ഇതാണ് - നമ്മുടെ ഈ പഴകിയ കർമ ഗതി എങ്ങനെ തീരും, തീർക്കണം. ഞാനും എൻ്റെ പൂർവിക രുമായി ഇന്നോളം പറഞ്ഞും ആചരിച്ചും ചെയ്തും ചെയ്യിപ്പി ച്ചും വന്ന ഈ കർമഗതി ഇല്ലെന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അത് തീരുന്നതല്ല. അങ്ങനെയങ്ങു തിരുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് മണ്ടത്തരമാണ്. നമ്മൾ എവിടെയൊക്കെ, എന്തൊ ക്കെ ചെയ്തുകൊണ്ടുവന്നാലും അത് പെട്ടെന്നങ്ങു തീരുകയി ല്ല. പക്ഷേ നമുക്ക് ദൈവത്തിൻ്റെ ഒരാനുകൂല്യമുണ്ട്. ഇന്നു വരെ നാം അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും ചെയ്തുകൊണ്ടുവന്ന ആ പഴകിയ കർമത്തിന് ശാശ്വതമായ ഒരു പരിഹാരം. ആ പരിഹാരം. നമുക്ക് ദൈവമായിട്ടു കാണിച്ചു തരുന്ന പരിഹാ രം. വീട്ടിലുള്ള ആണും പെണ്ണും ചെറുതും വലുതും ഒരുമിച്ച് ഒരുപോലെ പരിശ്രമിക്കാതെ ആ പരിഹാരം വരികയില്ല ഒരുത്തന്റെ കൂടെ അധികമായി ദൈവം വന്നു കിടക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൽ ആ വീടിനുവേണ്ടി എന്തു ചെയ്യാനൊക്കും. അധി കം വന്ന ദൈവത്തിൻ്റെ കൂടെ പോകാൻ പറയാനേ കഴിയൂ.

പഠിച്ചവനും പഠിക്കാത്തവനും മണ്ടനും ബുദ്ധിമാനും കഴി വുള്ളവനും കഴിവില്ലാത്തവനും എല്ലാം ദൈവത്തിൻ്റെ മാഹാ ത്മ്യം ഒന്നാണെന്നു കണ്ടാൽ ഒരുത്തൻ കുറെ ബുദ്ധിയുള്ള വനാണെന്നു വച്ച് അഹങ്കരിച്ചാൽ, അത് ആ വഴി പോട്ടെ എന്നു വിചാരിക്കാനേ പറ്റൂ. അങ്ങനെ അഹങ്കരിച്ചിട്ട് ഒന്നും വരാനും പോകുന്നില്ല. വിദ്യയും ധനവും കൊണ്ട് അഹങ്കരി ച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, അങ്ങനെ അഹങ്കരിക്കട്ടെ.

എൻ്റെ ജാതിയിലാണു ദൈവം കുത്തിയിരിക്കുന്നത്. എൻ്റെ മതത്തിലാണു ദൈവം കുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്നു പറയുന്ന അറിവുകേടിൻ്റെ ബാക്കിയാണ് നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും. അതായത്. അറിവിൻ്റെ ഭാഗത്ത് നമ്മൾ തെറ്റി നിൽക്കുകയാണ്. എന്റെ ഈ തെറ്റുകളെല്ലാം. അതിൽ നിന്നുണ്ടായിട്ടുള്ള കുറ വുകളെല്ലാം ഏതോ ഒരു മഹാൻ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. ഇനി ഞാൻ വെറുതേ കുത്തിയിരുന്നാൽ മതി എന്നു വിചാരി ച്ചാൽ കാര്യം നടക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ ഒരു മഹാനും കഴുകി ക്കളയാൻ കഴിയുന്ന കാര്യമല്ല. ഈ തെറ്റ്.

നമ്മളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം. ജനനം കൊണ്ട് ഉൽപ ത്തിയായി വന്നു പോയിരിക്കുന്ന കർമറോഷം, അല്ലെങ്കിൽ കർമത്തിന്റെ ഗുണം - ഇന് അനുഭവിക്കാനുള്ള അറിവിലേക്ക് നമ്മൾ ആദ്യം വരുക അറിഞ്ഞനുഭവിക്കുക ദുഖം വരേ അതു വന്നോട്ടെ എന്നാലും എനിക്കതു തീരണം. ഇതായിരി ക്കണം നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം. 'ഓ, ഞാനവിടെ പോയി. എല്ലാം കണക്കു തന്നെ' എന്നു പറയുന്നത് അറിവല്ല അങ്ങനെയുള്ള അറിവിൽ നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുപോയാൽ നിങ്ങൾക്കു ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത നാശം വരും നമ്മൾ എത്ര നൊന്തും എത്ര കഷ്ട‌പ്പെടും ഇതു കൈകാര്യം ചെയ്തെടുക്കണം.

നമ്മുടെ പൂർവികന്മാർ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് നമ്മളെങ്ങനെ അറിയും? ധനവും പ്രഭുത്വവും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ വരണം എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഉലകത്തിൽ ഒരിടത്തും നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യമല്ല. എല്ലാവർക്കും ധനം കൊടുക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി. പണ്ടൊരാൾക്ക് പതിമൂന്നരസെൻ് വച്ചു കൊടു ക്കാമെന്നു പറഞ്ഞതാണ്. പണ്ട് പതിമൂന്നരസെന്റ്റ് ഒരാൾ ക്കു കിട്ടി ഇന്നെത്ര പേരായി? ഇനിയൊരവസരത്തിൽ എത്ര പേരാകും? ഈ പാവങ്ങളെ ചതിക്കുന്ന പണിയാണിത്. ഞാൻ ജോലി കൊണ്ടു കഷ്‌ടപ്പെടുകയാണെന്നു വേറൊരു കൂട്ടർ പറയും എന്തു ജോലി? ആരുടെ ജോലി? എന്തിനു വേണ്ടി? എന്താ, ജനനന്മയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചാൽ? എന്തു ജനനന്മയാണ്? ഓരോരുത്തരും ചിന്തിക്കുക. കഷ്ടപ്പെടുന്ന വൻ്റെ വീടിനു നാശം വരും, അത്ര തന്നെ. ചില വിരുതന്മാർ പറയും, വളരെ കഷ്‌ടപ്പെട്ടു. സ്നേഹമെന്തെന്നറിയാൻ കഴി ഞ്ഞിട്ടില്ല. അപ്പോൾ, ഇതൊന്നും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു പൊരു ത്തപ്പെടേണ്ടതല്ല.

നമ്മൾ സ്നേഹവും വിനയവും ആദരവും കൊണ്ട് കഷ്‌ട പ്പെട്ടെടുക്കുന്ന കർമത്തിൽനിന്നു മാത്രമേ നമുക്കു കിട്ടാനു ള്ളതു കിട്ടു സ്നേഹമില്ലാതെ മാർഗദർശനമില്ലാതെ എന്തെ ങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ ചാടിച്ചുകളയാം എന്നു പറ ഞ്ഞാൽ ചാടുകയേയുള്ളൂ. ഒന്നും അവിടെനിന്നും കിട്ടുകയി ല്ല. ജീവന്റെ ഗതിവിഗതികളെന്താണോ അതുപോലെയൊ ക്കെയേ വരൂ. നമുക്ക് എല്ലാം ഉണ്ട്. ഒരു തുള്ളിവെള്ളം ഇറ ങ്ങുകയില്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ അതു ജീവൻ്റെ ഗതികേടല്ലേ? നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്യാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ കൈയിൽ എന്തൊ ക്കെയോ ഉണ്ട്. ആരും ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. എന്തു ചെയ്യാൻ? ഒരു ദിവസമോ പത്തുദിവസമോ ഒരാൾ തന്നു എന്നു വച്ച് നമുക്കു മതിവര്യമോ? നമ്മുടെ കുട്ടികൾ വളരേണ്ടേ? നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ഇതൊന്നും നീതിബോധത്തിന്റെ കർമ മല്ല നീതിബോധത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പലതും ചമച്ചുവച്ചു പറയാം എന്നേയുള്ളൂ. വിധിയും കൽപിക്കാം. പക്ഷേ അവന്റെ ജീവൻ്റെ വിധി അതല്ലല്ലോ. ഈ വിധിയെ സംബന്ധിച്ച് പെണ്ണും ആണും ഒരുപോലെ തന്നെ അങ്ങനെയല്ലെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ തികച്ചും അന്യാധിനത്തിലേക്കു തള്ളിവി ടുന്ന മാർഗദർശനമാണത്.

നമ്മൾ പലവിധത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കാണുന്നു ണ്ട്. പലവിധത്തിലുള്ള മതസിദ്ധാന്തികളെ കാണുന്നുണ്ട്. അവർ ഈ പറയുന്ന കാര്യം വല്ലതുമാണോ ഇവിടെ നടക്കു ന്നത്? ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും പറയണോ? ഈ പറ ഞ്ഞവരുടെ കുറ്റമോ അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞത് അറി ഞ്ഞുപറഞ്ഞവരുടെ കുറ്റമോ അല്ല. ഇതിൻ്റെ മുൻപും പിൻ പും ഉള്ള ദുഃഖങ്ങളും അറിവും പരിചയവും അതിൻ്റെ ആഴ വും മനസ്സിലാകാതെ എന്തെങ്കിലും ചാടിക്കയറിയങ്ങു പറ ഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഒരു കാര്യവും നടക്കാൻ പോകുന്നില്ല. ഇന്നെ വരെ നടന്നിട്ടുമില്ല. നമ്മുടെ മുൻപിൽ ഇത്രയും തെളിവിരി ക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ എന്തിനാണി വേണ്ടാത്തതൊക്കെ പറയു ക്കെ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞുകേൾപ്പിക്കുന്നതു വേണ്ടാത്തതാ കയും കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്? നിങ്ങളോടിങ്ങനെയൊ ക്കെ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞുകേൾപ്പിക്കുന്നതു വേണ്ടാത്തതാണ്.

നിങ്ങൾക്കെല്ലാമറിയാം. ഞാൻ നിങ്ങളെപ്പോലെതന്നെ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാളാണ്. പക്ഷേ ഞാൻ ആ കഷ്ടപ്പാടി -ാടു നെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചാൽ എനിക്കു ജീവിക്കാൻ പറ്റുമോ? സത്യമാണ്. കഷ്‌ടപ്പെട്ടു. അതാണതി ന്റെ സ്വഭാവം. ആ കഷ്ടപ്പാടിനൊരു മാന്യത ദൈവം തന്നു നമുക്കു ദൈവം തന്നാൽ നമ്മൾ അതിനെ എല്ലാവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ സന്നദ്ധതയുള്ളവരാകണം. അതാണു ത്യാഗം അതിന് പണവും ശേഷിയും സമ്പത്തും എല്ലാം വേണ്ടി വരും.

എന്താണു നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടിൻ്റെ കാരണം? നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ എടുക്കാൻ വയ്യാത്ത ചുമടാണത്. ആ ചുമട് എന്താണ്? നമ്മുടെ ജീവൻ്റെ ധർമമില്ലായ്മ‌, ഭാഗ്യമില്ലായ്മ, പുണ്യമില്ലായ്മ, ഒരു ദിവസം എവിടെയെങ്കിലും പോയി അതു =രു മറിച്ചിട്ടുകളഞ്ഞിട്ടു പോരാനൊക്കുമോ? അങ്ങനെയൊന്നും ആരോടും പറയരുത്. ശരിയല്ല. ആ പറയുന്നത്. ഇതൊക്കെ മതസിദ്ധാന്തത്തിൻ്റെയും സിദ്ധിന്യായങ്ങളുടെയും അത്ഭുതകർ നു മങ്ങളുടെയും കളിപ്പിക്കാൻ പറയുന്ന വേലകളാണ്. ഇതൊ ന്നും ആരും വിശ്വസിക്കുകയേ അരുത്.

നമ്മളെ സംബന്ധിച്ച്, നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ കഴിവുണ്ട് സത്യമാണ് ഈ പറയുന്നത്. പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ കനിവി നുവേണ്ടി നോവണം. നമുക്കിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി യാതൊന്നും അറിയില്ലായിരിക്കാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം, നമ്മൾ നന്മതിന്മകളൊക്കെ ചെയ്തു പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ വീണ്ടും പോയി അതാതു മതത്തിൻ്റെ ന്യായം അനുസരിച്ച് കർമം ചെയ്യുകയാണ്. എന്നിട്ട് വിശ്വാസി അല്ലാത്തവന്റെ ന്യായത്തിൽ ച്ച് തുള്ളുക. ആര്, എങ്ങനെ തുള്ളിയാലും നിങ്ങൾക്കെന്ത്? അതല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്. നമ്മളാരും അന്യഥാപ്രവർത്തിച്ച് നന്നാ കാമെന്നു ധരിക്കരുത്. അച്ഛൻ്റെ കുറ്റമാണ്. അമ്മയുടെ കുറ്റ മാണ്, നാടിൻ്റെ കുറ്റമാണ്, രാജ്യത്തിൻ്റെ കുറ്റമാണ് - ഇതൊ ക്കെ എന്താണ്? നമ്മൾ ജനിച്ച നാടിന് ഭാഗ്യക്കുറവുണ്ട്. ആ സ്ഥാനത്ത് നമ്മൾ ജനിക്കാൻ കാരണമെന്ത്? നമ്മൾ അതി നേക്കാൾ ഭാഗ്യം കെട്ടവരാണെന്ന് കണ്ടാൽ പോരേ.

അതെ, നമ്മൾ എല്ലാത്തിനെയുംകാൾ ചീത്തയാണ്. ജീവൻ്റെ ഗതിവിഗതികൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ഒരിക്കലും അറിയാൻ വയ്യാത്ത സ്നേഹമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തിയുടെ ഒരു വലിയ മൂടു പിടിച്ച്, സ്നേഹമെന്നു ചിന്തിച്ച് നാശം തുള്ളിയവരാണു നമ്മു ടെ പൂർവികന്മാർ. ഇതിൽ നിന്നു മാറാൻ നമുക്ക് ഈശ്വരൻ അവസരം തരുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അച്ഛനും അമ്മയും ഭർത്താ വും ഭാര്യയും അതിനെ ഒരിക്കലും വിട്ടു പെരുമാറരുത്. എങ്കിലേ നിങ്ങൾക്ക് രക്ഷപ്പെടാനൊക്കൂ. അതു വിട്ടുകഴി ഞ്ഞാൽ ഒരിക്കലും നിങ്ങൾ നേരെയാവില്ല.

ഇതെല്ലാം നമ്മൾ ജനിച്ചാൽ ഉണ്ടാകാവുന്ന ഒരു കർമം, ഇതൊക്കെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടു പോയാൽ നമുക്കു നമ്മുടെ ധർ മമോ കർമമോ പൂർത്തിയാകുന്നില്ല. നിങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെട്ടു. ചെയ്താലേ, പൂർവികന്മാരുടെ അറിവുകേടു കൊണ്ടു വന്നി ട്ടുള്ള പാപവും പുണ്യവും അറിഞ്ഞു കള ഗ്യമനസ്സും സ്നേഹവും ആദരവും അതിന്റെ കൂടെ കെട്ടിനിർ ത്തിയാലേ നിങ്ങൾക്കത് എടുത്തുകളയാനാവൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും നിങ്ങളത് കളയില്ല. കുറെക്കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ വിശ്വാ സവും കളഞ്ഞിട്ടു പോകും. ഇതാണ് എന്റെ ഒരു പരിചയം. കളയാനുള്ള ഒരു വൈരാ

നമ്മുടെ പൂർവസിദ്ധാന്തം തെറ്റോ ശരിയോ ആയിക്കോ ട്ടെ. അതിന്റെ ശരിയും തെറ്റും പറഞ്ഞ് നമ്മൾ നന്നാക്കാൻ നോക്കേണ്ട. നാം ജനിച്ചു. ഇനി നമുക്ക് ഇതിനൊക്കെ വേണ്ടി എന്തൊക്കെ ചെയ്യാം. അതിനൊരു അവസരമായിട്ട് ദൈവം നമുക്കുവേണ്ടി എന്തെങ്കിലും കനിഞ്ഞ ഒരു കാലത്തെപ്പറ്റി നമുക്കു ചിന്തിക്കാം. നമുക്കു പരസ്പരം അറിയാനും പറയാ നും ചെയ്യാനും ചെയ്യിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഒരു കർമഗതി. അത് ധർമത്തിലേക്കു വരുന്ന സ്നേഹമായിരിക്കണം. പുണ്യം നഷ്ട പ്പെടുന്ന സ്നേഹം ആയിരിക്കരുത്. അവിടെ നാശം സംഭവി ക്കും. ഈയൊരു കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ വൈരാഗ്യമായിട്ടു പ്രവർത്തിക്കണം. അത് ക്രമംകൊണ്ട് ചെയ്യാനും ചെയ്യിപ്പി ക്കാനും ദൈവം നമുക്ക് അവസരം തരുന്നെങ്കിൽ ചെയ്തെടു ക്കണം. ആ വാശി, ആ സ്നേഹവും ആദരവും വിടാതെ പിടിച്ചുകൊള്ളണം. സ്നേഹവും വിനയവും ആദരവുമില്ലാ തെ പോയാൽ എല്ലാം ആ ഇല്ലായ്‌മയുടെ പുറകെ പോരും.

അങ്ങനെ പോയവരാണ് നമ്മുടെ പൂർവികരിൽ അധികംപേ രും. അതു കണ്ട് നമ്മൾ തുള്ളരുത്. ഏതെങ്കിലും അത്ഭുത വേലകൾ കാണിച്ചാൽ, സിദ്ധിമാർഗങ്ങളുടെ പൂർണരൂപം കാണിച്ചാൽ ഒന്നും നമുക്ക് ഉതകുന്നതല്ല. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു കാര്യത്തിലും നമ്മൾ വിശ്വസിക്കരുത്. നമ്മുടെ സ്നേഹം ഇല്ലാ തായിപ്പോകും. ഈ വിധം കുറെ ധരിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുക. നിങ്ങൾ സമയം മിനക്കെടുത്തിയാൽ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ സമയം നഷ്‌ടപ്പെട്ടുപോകും.

അങ്ങനെ സമയവും സന്ദർഭവും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ എത്രപേ രെയാണ് നമ്മുടെ മുമ്പിൽ കാണുന്നത്? ചിലർക്കു സ്നേഹം കൊണ്ടു സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ പലതും കാണിച്ചു വയ്ക്കും. കുറെക്കഴിയുമ്പോൾ അവരുടെ സ്നേഹമൊക്കെ പോയി. കള്ളൻ കൊണ്ടുപോയോ? എനിക്കിതേ പറയാനുള്ളൂ. മറ്റ് കാര്യങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞ് എനിക്ക് നിങ്ങളെ അടുപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങളുടെ അറിവോളം, സ്നേഹത്തോളം എടു 400.

അറിവിനെ സംബന്ധിച്ച്, വലിയ അറിവൊന്നും നിങ്ങളിൽ ചുമന്നുകൂത്താം എന്നൊന്നും കരുതുന്നില്ല. നിങ്ങൾക്ക് അറി വ് കുറവാണ്. പരിചയം കുറവാണ്, പഴക്കം കുറവാണ്. നിങ്ങ ളുടെ പൂർവികന്മാരുടെ പാപവും പൂണ്യവും എന്താണെന്നും നിങ്ങൾക്കറിയില്ല. അതെന്തോ ആയിക്കോട്ടെ. ഞാൻ ജനിച്ചു പോയി, വളർന്നുപോയി. അതല്ലെങ്കിൽ ഈ ജന്മത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ സംഭവിക്കും. എന്തോ സംഭവിക്കട്ടെ. എനി ക്ക് ഇതിൽനിന്നൊരു മോചനം വരണം ആ മോചനം മുക്‌തി യിലേക്കു വഴിതെളിക്കണം. ഇതായിരിക്കണം നമ്മുടെ ചിന്ത. അല്ലാതെ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതുകേട്ട് നമ്മൾ ഇളകിത്തുള്ളിയിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഇത് അറിഞ്ഞു ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പലരും വീണുപോ യിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളോട് ആ കാര്യം നേരേ പറയു കയാണ്. എന്റെ അനുഭവം അങ്ങനെയൊക്കെയാണു കണ്ടി രിക്കുന്നത്. ആ വഴിക്കൊരു അറിവിരുന്നാൽ പരുവക്കേടൊ ന്നും നമുക്കു വരികയില്ല. നമ്മുടേതായ സ്നേഹവും ആദര വും വിനയവും കൊണ്ട് പൊക്കിയെടുക്കാൻ പറ്റുന്നതൊക്കെ നമുക്കു ചെയ്യാം.

നിങ്ങൾക്ക് രോഗം, വിഷമം, പ്രയാസം. ദാരിദ്ര്യം ഇങ്ങനെ പലതായിട്ട് അനുഭവപ്പെടും. ഇത് മനുഷ്യരിൽ എല്ലാവരിലും ഉള്ളതു തന്നെ. ചിലത് ചികിത്സിച്ചാൽ ഭേദമാകുന്നില്ല. ചില തിനു ചികിത്സിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു രോഗം വരും വേറൊന്നു തീരാവ്യാധി. ഇതിനൊക്കെ കാരണം നമ്മൾ പലതും പറയൂ മെങ്കിലും, നമ്മുടെ ജീവൻ്റെ പുണ്യക്കുറവാണ്. ജീവൻ്റെ പുണ്യ ക്കുറവിനെ എന്തുചെയ്യാൽ മാറും? ഇത് ഒരുതരത്തിലും പിടികിട്ടാത്ത അവസ്ഥ വന്നു ചേരും. വലിയ വിശ്വാസികളും വലിയ ദീർഘദർശികളുമായിട്ടൊക്കെ വരുന്നവരോടു ചോദി ച്ചാലും നിവൃത്തിയില്ല. അങ്ങനെയൊരാളെ കിട്ടാൻ വിഷമമാണ്.

ഹിന്ദുക്കളുടെയും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും ബൗദ്ധൻ്റെയും ജൈനന്റെയും എല്ലാം ഇടയിൽ ഈ വിഷമം ഒരുപോലെ തന്നെ. കാരണം, നമ്മൾ ആചരിച്ചു വന്ന ഒരു പരിചയം കുറെനാൾ കൊണ്ടാടും. അങ്ങനെയൊരു സങ്കല്പം കൊടു ത്തുവരുമ്പോൾ ഈ കർമം ഒരു രോഗം പോലെയും വിഷമം പോലെയും ആയിത്തീരുകയാണ്. പലർക്കും അങ്ങനെ വരു ന്നുണ്ട്. ഇതു വരുന്നതിനു കാരണമെന്താണെന്ന് ആരും പറ യുന്നില്ല. നമ്മുടെ പൂർവികന്മാരിൽ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചു വന്ന വകയിൽ വിശ്വസിക്കുകയും വല്ലപ്പോഴും ഒന്നുചെന്ന് തൊഴുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് അധികംപേരുടെയും രീതി. പക്ഷേ, ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ഈശ്വരഭജനയാകും എന്നു ധരി ക്കരുത്. ഈശ്വരഭജനയെന്നു പറയുന്നത് നമുക്ക് എല്ലാ വിധത്തിലും ചെയ്യാം, എല്ലാത്തിലും ഈശ്വരനുണ്ട് എന്നാ ണു സങ്കൽപം. അങ്ങനെയല്ല. ഈശ്വരൻ എന്നു പറയുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഓരോ കാലത്തിനനുസരിച്ച് ചെയ്ത് നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കാത്തതു കൊണ്ട് അനവധി തെറ്റുകൾ വന്നിട്ടാ ണ് ഈ സങ്കൽപം വന്നിരിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ മറ്റേതെങ്കി ലും പോരായ്മ‌ കൊണ്ടു വന്നതല്ല.

വലിയ രീതിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അനവധി ആളുകൾക്ക്. അതും അനവധി നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു ജീവിച്ചവർ ആണ് ഇത്തരം സങ്കൽപത്തിൽ പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നത്. ഇതിനൊ ക്കെ കാരണം ജീവനു പുണ്യമില്ലാത്തതാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ ധനവും പ്രാപ്തിയുമൊക്കെ എന്തെങ്കിലുമൊരു പുണ്യമി ല്ലാത്തവർക്കു വരുമോ? പക്ഷേ ആ പുണ്യം എങ്ങനെ ഉപ യോഗിക്കണം, ഏതു തരത്തിൽ ചെയ്താൽ അതു പുണ്യമായി ത്തന്നെ നിലനിൽക്കും, നമ്മുടെ ജീവിതംകൊണ്ട് അതെന്താ ക്കി മാറ്റണം ഇതൊന്നുമല്ല നമ്മൾ പഠിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്. അൽപം ധനമോ പ്രാപ്‌തിയോ ഒക്കെ വന്നാൽ, വലിയ നില യിൽ ജീവിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ ഒന്നു ചെറിയ രീതിയിൽക്കണ്ട്, അവരിൽക്കൂടി നമ്മൾ വലുതാവണം. ഇതാണു പഠിച്ചു വച്ചി രിക്കുന്നത്. ഈ ചിന്താഗതിയുള്ള നമുക്ക് ജീവന് എന്തു പുണ്യമുണ്ട്? ഇങ്ങനെ കോടിക്കണക്കിനു ജീവിച്ചുവന്ന ഒരു മുൻപരിചയം നമുക്കുണ്ട്. ഇതെങ്ങനെ മാറ്റം ചെയ്യാം?

ചിലർ സ്വഭാവശുദ്ധിയിൽ വളരെ അകലത്തായിപ്പോകു ന്നു. അൽപം പ്രാപ്‌തിയും കഴിവും ആദരവുമുള്ള ചിലരാക ട്ടെ, അതൊരു വലിയ അന്തസ്സായിട്ടു കൊണ്ടു നടന്ന് ഉള്ള പുണ്യംകൂടി അങ്ങു നശിപ്പിച്ചു കളയും. ഇത് നമ്മുടെ ഇടയി ലെ ഒരു വച്ചുകെട്ടാണ്.

നാം ജീവിച്ചു വളർന്നു മരിക്കും. നമ്മുടെ ജീവന് എന്തു ഗുണമുണ്ട്? ഈ നാറുന്ന ശരീരം തേച്ചു കുളിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു നടക്കുന്നതാണ്. ജീവൻ ഈ ശരീരത്തിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ എന്തു ചെയ്യും? അങ്ങനെയുള്ള ജീവൻ കേടുപിടിച്ച മരം പോലെ യായാൽ എന്തു ചെയ്യും? ഇതെങ്ങനെ തീരണം എന്നു പറ യാനാണ് ആരും മുതിർന്നു വരാത്തത്. നമ്മൾ ഏറ്റവും കൂടു തൽ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ എവിടെ ചെല്ലും? വല്ല ജ്യോത്സ്യന്റെ അടുത്തോ മന്ത്രവാദിയുടെ അടുത്തോ വല്ല ക്ഷേത്രത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സ്വാമി വല്ലയിടത്തും ഇരിക്കുന്നെങ്കിൽ അവി ടെയോ. ഇവിടങ്ങളിൽ നിന്നു നമുക്കു പുണ്യം ലഭിക്കും എന്ന് ആരും ധരിക്കരുത്. ആ ധാരണ വിശേഷമില്ലാത്തതാണ്. നമ്മു ടെ ജീവനിലെ കുറവെന്താണ് - ഇതാണു ലക്ഷ്യം. ഈ ജീവന്റെ കുറവ് എങ്ങനെ മാറ്റും - ഇത് നമുക്ക് അറിയുകയേ ഇല്ല.

നമ്മൾ കേട്ടുവച്ചിരിക്കുന്നത് ത്രിമൂർത്തി സമ്പ്രദായം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രവാചകസമ്പ്രദായം, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുമാർഗം. എന്തെങ്കിലുമായിക്കോട്ടെ. ദൈവവചനം കിട്ടിയ വഴിക്കല്ലേ പോകാനൊക്കൂ. ഈ മാർഗത്തിൽക്കൂടി പോയാൽ ഒരു നാലാ യിരമോ അയ്യായിരമോ വർഷം കഴിയുമ്പോൾ നമ്മുടെ പൂർവികന്മാരെപ്പറ്റി നമുക്ക് എന്തറിയാനൊക്കും? യുഗാന്തര ക്കണക്കനുസരിച്ചു നമ്മൾ പോവുകയാണെങ്കിൽ, കോടിക്ക ണക്കിനു സംഗതികളാണ് യുഗാന്തരക്കണക്കിനു വരുന്നത്. ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ട് നമുക്കു പോകാൻ പറ്റുമോ?

ഒരു പാരമ്പര്യത്തിൽ യുഗധർമമനുസരിച്ചു നമ്മളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടേയില്ല. സകല ആളുകളുടെയും കുറവിന് ഇതാണ് കാര ണം. ഈ യുഗധർമമനുസരിച്ച് ഉടനെയങ്ങു ജീവിക്കാൻ നമു ക്കു പറ്റുമോ? ഇല്ല. പക്ഷേ അതിനുവേണ്ടി വിധിക്കപ്പെട്ട കാലമാണിത്.

ബ്രാഹ്‌മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ ഇത്രയുമാ ണ് വർണധർമം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഈ വർണധർമം ആർ ക്കെല്ലാം ഏതുകാലത്തെ യുഗധർമമാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

കലിയുടെ ധർമം ചിത്തയാണെന്നു പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊ ണ്ട് ഈ കലിയിൽ ഇതൊന്നും ചെയ്യേണ്ട എന്നു ധരിച്ചിരി ക്കുന്ന ആളുകളുണ്ട്. അങ്ങനെയല്ല, ഈ കലി തികച്ചും ശൂദ്രങ്കൽ എന്നു പറയുന്നെങ്കിൽ ഈ ശൂദ്രന് അധികാരമു ണ്ട്. അതായതു ശൂദ്രന് ബ്രഹ്‌മജ്‌ഞാനത്തിന് അധികാരപ്പെട്ട കാലമാണ് കലി. കലിയിലേ അവനതു നേടിയെടുക്കാൻ പറ്റൂ. കലിയുടെ ധർമത്തിൽക്കൂടി ശൂദ്രന് ബ്രഹ്‌മജ്‌ഞാനത്തിനുള്ള അധികാരം നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഒരു ധാരണ നമ്മളിൽ ഉറയ്ക്കണം. അല്ലാതെ, ഏതു രാഷ്ട്രീയം പറ ഞ്ഞാലും ഏതു ജാതി പറഞ്ഞാലും ഏതു മതം പറഞ്ഞാലും നമ്മുടെ ദുഃഖം മാറിക്കിട്ടുകയില്ല. പൂർവികന്മാർ ആചരിച്ചും പൂജിച്ചും വന്ന ഒരു കുറവ്, അവർ ഏതു മണ്ഡലത്തിൽ നിൽ ക്കുന്നവരായാലും, ജീവിതത്തിൽ പഴകി വന്ന വീട്ടുകാർക്കെ ല്ലാം ഉണ്ട്. പഴക്കമില്ല എന്നു വിചാരിക്കുന്നതും നമ്മുടെ അറി വുകേടാണ്.

കൊച്ചു കൊച്ചു ജാതിക്ക് കൊച്ചു കൊച്ചു ദൈവം എന്ന രീതിയിൽ പൂജിച്ച് കാട്ടിലും കടപ്പുറത്തും ഒക്കെ കിടന്നു ജീവിക്കുന്ന കുറെ ആളുകളുണ്ട്. അവർക്ക് ദൈവമെന്തെന്ന തിനെക്കുറിച്ച് ഒരറിവും ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. അവർ ഏതെ ങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞുകേട്ട്, കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്തുവരുമ്പോൾ ഒക്കെ അവതാളത്തിലാകും. ഇവൻ പിന്നീട് ചത്തൊടുങ്ങി എവിടെയെങ്കിലും പോയി നിൽക്കും. ചത്താൽ ആ ജീവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നല്ല ധരിക്കേണ്ടത്. തികച്ചും അറിവുകേടു സംഭവിച്ച ജീവിതം എവിടെയെല്ലാമുണ്ടോ, അവിടെ പോയി നിൽ ക്കും.

ഈ ഭൂമിക്കു ചുറ്റും ഒരാകാശമുണ്ടെന്ന് എല്ലാവർക്കുമറി യാം. ഭൂമിയുടെ പടലം കഴിഞ്ഞ് കാണപ്പെടുന്ന മൂന്ന് പുറ ങ്ങളുണ്ട് - ഭൂമി, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ. ഇതിനിടയ്ക്ക് കണ്ണെ ത്താത്ത ചില ഗോളങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനെ നവ ജ്യോതികൾ എന്നു പറയും. അതല്ലെങ്കിൽ ആകാശമെന്നോ ഭൂമിക എന്നോ പറയാം. അങ്ങനെ ഒരു കണക്കുണ്ട്. ഈ കണക്കൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ട് പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുമോ? അതൊന്നും നിങ്ങൾ അറിയേണ്ട. ഇതെല്ലാം ഉള്ളതു തന്നെ.

ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ നിൽക്കേണ്ട എന്നർത്ഥം. അങ്ങനെ അറിഞ്ഞിട്ടു പോകാൻ സാധിക്കുകയില്ല.

നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാം. നമ്മൾ എന്തെങ്കിലും ഒന്നു ചെയ്തു വരുമ്പോൾ മനസ്സു താഴോ ട്ടുപോകും. ഇത് ജീവൻ്റെ ഏതോ ഒരു കുറവാണ്. വളർന്നു വരുമ്പോൾ നമ്മൾ പലതരത്തിൽ ചെയ്തുപോകും. ആ സമ യത്ത് ഒരു രോഗം വന്നാൽ? ജീവൻ്റെ പുണ്യക്കുറവാണിത്.

ഈ ജീവന് പുണ്യം വരുത്തിയെടുക്കാനും കഴിയുന്നില്ല. ഇതു നമ്മൾ മനുഷ്യരാശിയുടെ പോരായ്‌മയാണ്. ജ്യോത്സ്യൻ നോക്കിയിട്ട് അതു ചെയ്തു. ഇതു ചെയ്യു എന്നു പറയും. അങ്ങനെ ചെയ്താലൊന്നും കേൾക്കില്ല.

ജീവിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ പൂർവികന്മാർ ദേവനോ ദേവിയോ ഋഷിയോ സന്ന്യാസിയോ ജ്‌ഞാനിയോ ഒക്കെ ആയിപ്പോയി ട്ടുണ്ട്. ഇതൊക്കെ ചത്തുകെട്ട് എവിടെ നിൽക്കുകയാണ്? അവ രുടെ പിൻഗാമികളായിട്ടു വന്നു ചത്തുകെട്ട്, അങ്ങനെ അന വധികോടി ജീവൻ പുണ്യമില്ലാത്ത രാശികളിൽ പോയി നിൽ ക്കുകയാണ്. അപ്പോൾ ജനിക്കുന്ന മക്കൾ രോഗികളാവുക. വളർന്നെത്തുമ്പോൾ അവരുടെ വളർച്ചയ്ക്കു വേണ്ടതു കിട്ടാ തിരിക്കുക, പ്രവർത്തിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവില്ലാതിരിക്കുക. ഇതിനെയാണ് കുടുംബദോഷം എന്നു സാധാരണ പറയുന്നത്. എന്നാൽ ഇതു കുടുംബദോഷം മാത്രമല്ല, ജീവൻ്റെ കുറവുമാ ണ്. ഇതിനെ ജീവിതം കൊണ്ടു തിരുത്തണം.

ശ്രീകൃഷ്ണനാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഒരാളായിട്ടു വന്നത്. കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതിനെ നമ്മൾ എന്തുപോലെയാണു കണ്ടത്? ജന്മനാ ജ്‌ഞാനിയായിട്ടു വന്നതാണു കൃഷ്ണൻ. വേറെ ആരും ജന്മനാ ജ്‌ഞാനിയായിട്ടു വന്നില്ല. വന്നതിനുശേഷം ജ്‌ഞാ നിയായിത്തീരുകയാണ്. അതുതന്നെയല്ല. ജനനം കൊണ്ടും ഉൽപത്തി കൊണ്ടും ദേവസ്ഥാനം കഴിഞ്ഞു ജനിച്ച ആളാ ണ്. അതാണു കൃഷ്ണന് കറുപ്പുനിറം വന്നത്. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കളർ ആകാശകളർ. ആകാശത്തിനു വാസ്തവത്തിൽ നിറമു ണ്ടോ? ഇല്ല. അവസ്ഥ പ്രാപിച്ചിട്ട് ഗുരുവായിട്ടാണ് വന്ന ത്. അതാണ് അമ്മാവന്മാരെയും, പൂർവികന്മാരായ ദ്രോണർ, ഭീഷ്‌മർ എന്നിവരെയും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ തകർത്തത്. എന്തി നു കൊന്നു? ഇവർ കൊന്ന പിതൃക്കൾ വേറെ നിൽക്കുന്നു ണ്ട്. ഈ പിതൃക്കൾ പിന്നെയും ഇങ്ങനെ നിൽക്കുകയാ ണെങ്കിൽ, ഇവർ ജീവിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഈ യുദ്ധം ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് അവരെയങ്ങു കൊന്നു. അർജുനനെ കൊണ്ടു കൊല്ലിച്ചു. ഇതിനെ ഇങ്ങനെ മനസ്സി ലാക്കണം.

ഏറ്റവും വലുതാണു ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്നാണു നമ്മൾ പഠി ച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്. പഠിച്ചതല്ല, അനുഭവമാണത്. ശ്രീകൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചറിയുന്നത് അദ്ദേഹം ജ്‌ഞാനി എന്നാണ്. ജ്‌ഞാനി യെന്നു വച്ചാൽ അച്ഛനോടോ അമ്മയോടോ ഭർത്താവിനോ ടോ മക്കളോടോ ഒന്നിനോടും ബന്ധമില്ല. പക്ഷേ ബന്ധമു സത്യത്തിനോട്. ഇതാണു ശ്രീകൃഷ്ണൻ. മക്കളെക്കൊ ന്നില്ലേ. അതാണു ശ്രീകൃഷ്ണൻറെ ഗുണം. ഈ വഴിക്ക് നമ്മൾ കൃഷ്ണനെ മനസ്സിലാക്കാതെ, പതിനാറായിരത്തി എട്ട് പെണ്ണി ൻ്റെ കഥ പറഞ്ഞു പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവനെയും ദേവിയെ യും പൂജിച്ച അതേ സ്ഥാനത്ത് കൃഷ്ണനെയും നമ്മൾ പൂജി ക്കുകയാണ്. ഇതാണു നമ്മുടെ തെറ്റ്. ശ്രീകൃഷ്ണൻ അങ്ങനെ യുള്ള ആളല്ല.

അനേക ജന്മങ്ങൾകൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ മാത്രം ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ചു വന്നവരാണു ഗോപസ്ത്രീകൾ. എന്താണ് പതി നാറായിരത്തി എട്ട് എന്നു പറയുന്നത്? എട്ടാമത്തെ അവസ്ഥ യിലുള്ള ഒരു രംഗമാണത്. ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ ജീവൻ ശരീരത്തിൽ നിന്നു പോയാൽ പിന്നെ അതിനു രൂപം പ്രാപിച്ചു നിൽക്കാ നും രൂപമില്ലാതെ നിൽക്കാനും കഴിയും അണുവായിട്ട് പിരിഞ്ഞുപോകാനും കഴിയും. അതാണു ശ്രീകൃഷ്ണൻ. ശ്രീകൃ ഷ്ണനെ ഈ വഴിക്കു കാണാനുള്ള ഒരറിവ് നമുക്കു കിട്ടാത്ത തുകൊണ്ട് നമ്മൾ എന്തു ചെയ്തു? നമ്മുടെ പൂർവികന്മാർ, ദേവനെയും ദേവിയെയും ആരാധിച്ച കൂട്ടത്തിൽത്തന്നെ കൃഷ്ണനെയും ആരാധിച്ചു.

കൃഷ്ണൻ ഈവിധം സ്വതന്ത്രനായി വന്നിട്ടും ആ വലുപ്പം കാണാൻ അമ്മാവന്മാർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പു തന്നെ ആ കുടുംബം എന്തു മാത്രം ദുഃഖം അനുഭവിച്ചിരിക്കുന്നു!

ഒരു അമ്മ എന്നു പറയുമ്പോൾ, ആ അമ്മയ്ക്ക് മക്കളെ ക്കൊണ്ട് സുഖവും ദുഃഖവും കിട്ടും. അങ്ങനെയൊരു കർമ ത്തിൽ അവർ പെട്ടാൽ, ആ ജീവിതംകൊണ്ട് ആ അമ്മ പൂർണ ആയിക്കൊള്ളണം. ഭർത്താവ്, ഭാര്യ, മക്കൾ ഒന്നിനെയും നിഷേ ധിച്ചുകൊണ്ടല്ല. അതിനെ വേണ്ടവണ്ണം ആചരിച്ചു പൊയ്ക്കൊ ള്ളണം. മക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചും അച്ഛനെ ഉപേക്ഷിച്ചും അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ചും ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചും ഒന്നും ചെയ്തുകൂടാ. നമ്മളുടെ ജീവിതം കൊണ്ട് നമ്മൾ ഒരു ജീവിതം ജിവിച്ചെടു ക്കുകയാണ്.

The Unbearable Burden of Our Heritage

You may have the aspect of faith and all that. But knowing the cause and effect of faith, you should handle it. What I am saying is from my experience. It is not like someone suddenly jumping up and showing a siddhi. If you endure everything, suppress it and send it away, nothing will come. Nothing will happen there either. People have a lot of false work in their hands - siddhi, spells, blessings and such things. If you bless and release with that false work, only the prosperity of the house will be lost. Moreover, when progeny grow, it will grow into complete deterioration.

What is our need today? In the karma we have been doing until this moment, today. There is purity in that karma. There is a truth. There is everything. Know this and do it. Do not just listen to what someone says and believe and go that way. That is not right. We should not throw away what God gives us - the knowledge, experience and opportunity to accomplish this. Whatever God gives is beneficial to all of you.

Whoever you are, you are people who have lived on the basis of a faith. I am not talking specifically about a religion or caste. When that faith went astray somehow, religious doctrines and all came, and then saying it wrong and making people hear it, the course of that doctrine's karma became impossible to know. Each of us is the remainder of such aged karma. No one should think it will be corrected immediately. According to some people's hardships, their willingness to suffer, its measure will decrease and decrease and then suddenly reduce. Then where great destruction should come, it will come that a finger got cut. That should not be considered a big matter. For example, where a great fever should come, a fever and itch that lasts four days will come: then trouble came. I was very distressed. This is not what should be said. All this should come. It will go its way too.

Our subject is this - how will this aged karma course end, it must end. If someone says that this karma course that I and my ancestors have been telling, practicing, doing and making do until today does not exist, it will not end. Saying it will end like that is foolishness. Wherever we go, whatever we do, it will not end suddenly. But we have God's favor. For that aged karma that we have been doing knowingly and unknowingly until today, an eternal solution. That solution. The solution God shows us. Without male and female, young and old in the house together striving equally, that solution will not come. If you say God has come to stay more with one person, what can be done for that house? You can only tell them to go with the God who came more.

The educated and uneducated, the fool and the intelligent, the capable and the incapable - if you see that God's glory is the same for all, if one becomes arrogant thinking he has some intelligence, you can only think let it go that way. Nothing will come from being arrogant like that. If you become arrogant with knowledge and wealth, let them be arrogant like that.

Each of us is the remainder of ignorance saying God is sitting in my caste, God is sitting in my religion. That is, we are standing wrong on the side of knowledge. Someone took away all my mistakes, all the deficiencies that arose from it. If I think I just need to sit idle now, things will not work. No great person can wash it away like that. This mistake.

As far as we are concerned, the karma anger that has been produced through birth, or the quality of karma - let us first come to the knowledge of experiencing this. Know and experience it. Let sorrow come, let it come, but it must end for me. This should be our goal. Saying "Oh, I went there, everything is settled" is not knowledge. If you operate with such knowledge, you will face destruction that you cannot imagine. We must handle this no matter how much we suffer, how much we struggle.

How will we know what our ancestors did? Saying that wealth and power should come equally to everyone is not something that will happen anywhere in the world. As part of giving wealth to everyone, it was said in the past that thirteen and a half cents could be given to one person. In the past, one person got thirteen and a half cents - how many people are there today? How many people will there be at another time? This is the work of cheating these poor people. Another group will say I am suffering from work. What work? Whose work? For what purpose? What, if you work for public welfare? What public welfare? Let each one think. The house of the one who suffers will be destroyed, that's all. Some elderly people will say, suffered a lot. Could not know what love is. Then, this should not be reconciled by saying like this.

Only from the karma we suffer through with love, humility and respect will we get what we should get. Saying anything without love, without guidance, saying we can jump and discard now - you will only jump. Nothing will be obtained from there. Whatever the fate of life is, it will come like that. We have everything. If you say not a drop of water will fall, isn't that the fate of life? Others have something to do for us. No one is doing anything. What to do? Is it enough for us if someone gave for a day or ten days? Don't our children need to grow? We must understand. This is not the karma of justice. About justice, we can only make up and say many such things. Judgment can also be passed. But that is not the judgment of his life. Regarding this judgment, female and male are the same. If someone says it is not so, it is guidance that pushes into complete injustice.

We see various politicians. We see various religious doctrinaires. Is anything of what they say happening here? Should anyone speak about the world? It is not the fault of those who said it, or the fault of those who said what they knew. Without understanding the sorrows, knowledge, experience, and depth before and after this, nothing will happen by jumping up and saying something. It has not happened until today. When it is spread so clearly before us, why are we showing that what someone says and makes us hear is unnecessary? To you like this.

You all know. I am a person who has suffered a lot just like you. But I do not think about that suffering. If I think like that, can I live? It is true. Suffered. That is its nature. God gave dignity to that suffering. If God gives us, we should be ready to share it with everyone. That is sacrifice. For that, money, ability, wealth - everything is needed.

What is the reason for our suffering? It is the unbearable burden of our heritage. What is that burden? The lack of dharma in our life, lack of fortune, lack of merit - can we go somewhere one day, turn it over and discard it? Do not tell anyone like that. It is not right. What is said. These are all tricks to play with religious doctrines, siddhi logics, and miracle karmas. No one should believe any of this.

As far as we are concerned, we have God's ability. What is said is true. But we must suffer for God's compassion. We may not know anything about such matters. But one thing, when we complete doing good and bad, we go back and do karma according to the logic of that religion. Then jump according to the logic of the non-believer. Whoever jumps however, what is it to you? That is not what I am saying. None of us should think we will become good by acting wrongly. It is father's fault, it is mother's fault, it is the country's fault, it is the nation's fault - what is all this? The land where we were born has lack of fortune. What is the reason we were born in that place? Is it not enough to see that we are more unfortunate than that?

Yes, we are worse than everything. With a great cover of loveless activity unable to ever know what the fates of life are, our ancestors jumped to destruction thinking it was love. When God gives us the opportunity to change from this, you as father and mother, husband and wife, should never leave it and behave differently. Only then can you be saved. If you leave that, you will never be right.

All this is a karma that can happen if we are born. If we throw all this away and go, our dharma or karma is not completed. Only if you suffer and do it, knowing the sin and merit brought by the ignorance of ancestors, will you be able to remove it by tying patience, love and respect with it. Otherwise you will never discard it. After a while, you will discard faith too. This is my one experience. A hostility to discard.

Whether our ancient doctrine is wrong or right, let it be. We should not try to correct it by saying its right and wrong. We were born. Now what all can we do for all this? As an opportunity for that, we can think about a time when God had compassion for us. A karma course for us to know, tell, do and make do with each other. It should be love coming to dharma. It should not be love that loses merit. There destruction will happen. In this matter, you must operate with detachment. If God gives us the opportunity to do it and make it done systematically, we must do it. That insistence, that love and respect must be held without letting go. If you go without love, humility and respect, everything will follow that absence.

Many of our ancestors went like that. We should not jump seeing that. If any miracle works are shown, if the complete form of siddhi paths is shown, it is not beneficial to us. We should not believe in any such thing. Our love will be lost. Understanding this way, you strive diligently. If you waste time, you must strive diligently. Otherwise time will be lost.

How many people do we see before us who have wasted time and opportunity? For some, out of love, unable to bear, they will show and keep many things. After some time, all their love is gone. Did a thief take it? This is all I have to say. I cannot bring you close by saying other things. Take according to your knowledge, according to your love.

Regarding knowledge, I do not think any great knowledge can be heaped on you. Your knowledge is less. Experience is less, antiquity is less. You do not know what the sin and merit of your ancestors are. Whatever it may be, let it be. I was born and went, grew and went. Or else something will happen in this birth. Let something happen. I should have liberation from this. That liberation should show the way to mukti. This should be our thought. Otherwise there is no point in us being swayed by hearing someone say something.

Many have fallen because they did not know and do this. So I am telling you that matter directly. My experience has seen such things. If there is knowledge in that way, nothing wrong will come to us. Whatever we can lift up with our own love, respect and humility, we can do.

You will experience disease, distress, difficulty, poverty in many ways. This is present in all human beings. Some things do not get cured when treated. When treating some things, another disease will come. Another incurable disease. Though we may say many reasons for all this, it is the lack of merit in our life. What can be done to change the lack of merit in life? This will reach an elusive state in every way. Even if you ask those who come as great believers and great visionaries, there is no solution. It is difficult to find such a person.

This distress is the same among Hindus, Christians, Buddhists, Jains and all. Because a practice we have been following will celebrate for many days. When such a concept is given, this karma becomes like a disease and like distress. Many people experience it like this. No one is saying what the reason for this coming is. Most people's method is to believe in whatever their ancestors worshipped and sometimes go and worship. But do not think that this will be divine worship. What is called divine worship is the concept that we can do it in all ways, God is in everything. It is not so. Countless mistakes have come and this concept has come because we did not understand what is called God according to each period. It has not come from any other deficiency.

Countless people who lived in great ways, and these are people who lived doing countless good things, have fallen into such concepts. If you say the reason for all this is that life has no merit, will wealth and ability come to those without any merit? But what we have learned is not how to use that merit, in what way doing it will remain as merit itself, what should be transformed by our life. If some wealth or ability comes, living in a great way, looking at others in a small way, we should become great through them. This is what has been learned. What merit does life have for us with this mentality? We have a past experience of living like this in crores. How can this be changed?

Some go very far away in character purity. Let it be some who have some ability, capacity and respect - carrying it as a great prestige, they will destroy even the existing merit. This is a binding among us.

We live, grow and die. What benefit does our life have? This stinking body is being rubbed and bathed and carried. If life is not in this body, what will be done? If such a life becomes like a damaged tree, what will be done? No one has dared to say how this should end. When we suffer the most, where will we go? To some astrologer or magician or some temple, or if some swami is sitting somewhere, there. No one should think that we will get merit from these places. That understanding is not special. What is the deficiency in our life - this is the goal. How will the deficiency of this life change - we do not know this at all.

What we have heard is the Trimurthi tradition, or prophet tradition, or Guru path. Whatever it may be. Can we not go by the path where God's word was obtained? If we go through this path, after four or five thousand years pass, what can we know about our ancestors? If we go according to yugantara calculation, crores of things come in yugantara calculation. Can we go knowing all this?

In a tradition, we have not been taught according to yuga dharma. This is the reason for everyone's deficiency. Can we immediately live according to this yuga dharma? No. But this is the time ordained for it.

Brahmana, Kshatriya, Vaishya, Shudra - this is all that varna dharma has said. It has not said which yuga dharma of which time this varna dharma is for everyone.

Because it has been taught that Kali's dharma is bad, there are people who think none of this should be done in this Kali. It is not so. If this Kali is said to be completely shudrangal, this shudra has authority. That is, Kali is the time when shudra has become authorized for Brahma jnana. Only in Kali can he achieve it. An understanding must settle in us that the shudra can achieve authority for Brahma jnana through the dharma of Kali. Otherwise, whatever politics is spoken, whatever caste is spoken, whatever religion is spoken, our sorrow will not be removed. A deficiency that ancestors practiced and worshipped, whichever mandala they stand in, all family members who have aged in life have it. Thinking there is no age is also our ignorance.

There are many people living in forests and outskirts worshipping in the manner of small small caste, small small god. They will have no knowledge about what God is. When they hear from someone, see and know and do, they will be in confusion. Later this one died and will be standing somewhere. When one dies, it should not be thought that that life was saved. A life where complete ignorance happened will go and stand wherever there is.

Everyone knows there is a sky around this earth. After the earth's layer, there are three outer layers visible - earth, moon, sun. In between, some spheres that cannot be seen by eye are traveling. That is called nava jyothis. Or it can be called sky or earth. There is such a calculation. Can we operate knowing all these calculations? You need not know all that. All this exists.

It means you need not stand to go knowing all this. It is not possible to go knowing like that.

I will tell you some things you can do. When we do something, the mind will go down. This is some deficiency of life. When growing, we will do in many ways. What if a disease comes at that time? This is the lack of merit in life.

This life cannot bring merit either. This is humanity's deficiency. The astrologer looked and will say do this, do that. Nothing will work by doing like that.

Our ancestors who lived have become deva or devi or sage or ascetic or wise one and all. Where are all these standing after dying? Coming as their descendants and dying, countless crores of lives are standing in meritless signs. Then the children born become sick. When they grow up, they do not get what is needed for their growth, they lack the ability to work and achieve. This is commonly called family curse. But this is not just family curse, it is life's deficiency. This must be corrected with life.

Sri Krishna is the greatest one who came. What did we see of what Krishna said? Krishna came as one born with wisdom. No one else came as born wise. They become wise after coming. Not only that. He is one born after completing deva sthana through birth and origin. That is why Krishna got dark color. Sri Krishna's color is sky color. Does sky really have color? No. He came as Guru having attained the state. That is why he destroyed Drona, Bhishma and others who were uncles and ancestors in weapons knowledge. Why did he kill? The ancestors these people killed are standing separately. If these ancestors continue to stand like this, if they are living, this war cannot be won. So he killed them. Made Arjuna kill them. This should be understood like this.

We have learned that Sri Krishna is the greatest. Not learned, it is experience. What is known about Sri Krishna is that he is a wise one. A wise one means no connection with father or mother or husband or children or anything. But there is connection with truth. This is Sri Krishna. Didn't he kill his children? That is Sri Krishna's quality. Without understanding Krishna in this way, we have learned telling the story of sixteen thousand eight women. We worship Krishna in the same place where we worshipped deva and devi. This is our mistake. Sri Krishna is not such a person.

The gopa women are those who have accepted only Krishna as Guru through many births. What is sixteen thousand eight? It is a scene in the eighth state. When Sri Krishna's life leaves the body, then it can remain taking form and can remain without form. It can disperse as atom. That is Sri Krishna. Because we did not get knowledge to see Sri Krishna in this way, what did we do? Our ancestors worshipped Krishna along with worshipping deva and devi.

Even though Krishna came independent in this way, the uncles could not see that greatness. So before Sri Krishna's birth itself, how much sorrow that family suffered!

When we say a mother, that mother will get happiness and sorrow from children. If they fall into such a karma, that mother should be complete through that life. Not by denying husband, wife, children anything. All that should be practiced properly. One should not abandon children, abandon father, abandon mother, abandon husband. We are living a life through our life.